E-2 Vizesi ve E-2 Statüsü Arasındaki Fark

E-2 vizesi, ABD dışındaki bir büyükelçilik veya konsolosluğun pasaporta verdiği seyahat belgesidir. Vize, geçerli olduğu dönemde ABD sınırında E-2 sınıfında kabul talep etmeyi sağlar; ülkeye giriş hakkını tek başına oluşturmaz. Son kabul kararını ABD Gümrük ve Sınır Koruma Birimi (CBP) verir.

E-2 statüsü ise kişinin ABD içinde hangi göçmen olmayan sınıfta ve hangi tarihe kadar kalabileceğini gösterir. Bu sürenin temel kaydı Form I-94 üzerindeki sınıflandırma ve izinli kalış bitiş tarihidir. Pasaporttaki vizenin geçerlilik tarihi ABD içindeki kalış süresini uzatmaz. Benzer şekilde, geçerli E-2 statüsü de pasaportta geçerli bir E-2 vizesi yoksa yurt dışından yeniden giriş sağlamaz.

ABD dışında bulunan yatırımcı, Form DS-160 ve başvuru yapılan temsilciliğin E-2 dosyası için istediği şirket, yatırım ve fon kaynağı belgeleriyle vize başvurusu yapar. Konsolosluk değerlendirmesi 9 FAM 402.9 kapsamındaki E-2 koşullarına göre yürütülür. Konsolosluk yolunda USCIS premium processing hizmeti bulunmaz. Randevu bekleme süresi, dosya incelemesi ve olası ek işlem süresi temsilciliğe ve dosyaya göre değişebilir.

Dışişleri Bakanlığının güncel ücret çizelgesinde E kategorisi vize başvuru ücreti kişi başına $315 olarak yer alır. Türkiye karşılıklılık tablosu E-2 vizesi için ek vize düzenleme ücreti olmadığını, çoklu giriş ve azami 60 ay geçerlilik öngörüldüğünü gösterir. Bu 60 ay, ABD içinde kesintisiz 60 ay kalınabileceği anlamına gelmez. Her girişte CBP yeni bir kabul değerlendirmesi yapar ve E-2 sahibine genellikle iki yıla kadar kalış süresi verebilir; geçerli süre I-94 kaydından kontrol edilmelidir.

ABD'ye yasal olarak kabul edilmiş, mevcut statüsünü koruyan ve statü değişikliğine uygun olan bir yatırımcı, Form I-129 ve E sınıflandırması ekiyle E-2 statüsüne geçiş talep edebilir. Mevcut E-2 statüsünün ABD içinden uzatılması da ana başvurucu için Form I-129 üzerinden yapılır. Eş ve 21 yaşından küçük evli olmayan çocukların bağlı statü talepleri genel olarak Form I-539 üzerinden yürütülür.

USCIS statü değişikliğini veya kalış uzatmayı onayladığında pasaporta vize basmaz. Onay belgesi ve buna bağlı I-94 yalnızca ABD içindeki statü ve izinli kalış açısından sonuç doğurur. Bu nedenle USCIS onayı, konsolosluk tarafından verilmiş E-2 vizesiyle aynı değildir. USCIS ayrıca başvurucunun E-2 işletmesi için çalışmaya yeni statünün yürürlük tarihinden önce başlamasına izin vermez.

Statü değişikliği talebi sonuçlanmadan ABD'den ayrılmak, USCIS'in statü değişikliği bölümünü terk edilmiş saymasına yol açabilir. Başvurucu aynı dosyada başka bir sınıflandırma veya dilekçe kararı da istiyorsa seyahatin her talep üzerindeki etkisi ayrı değerlendirilmelidir.

Statü değişikliği onaylandıktan sonra ABD dışına çıkan kişinin USCIS kaynaklı E-2 statüsü yeniden giriş belgesi olarak kullanılamaz. Kişi E-2 olarak geri dönmek istiyorsa, vizeden muaf dar bir istisna yoksa, bir ABD dış temsilciliğinden geçerli E-2 vizesi almalı ve sınırda yeniden kabul edilmelidir. Konsolosluk USCIS kararını dikkate alabilir, ancak vize başvurusunu kendi yetkisi altında bağımsız değerlendirir.

Uygun Form I-129 E-2 taleplerinde Form I-907 ile premium processing istenebilir. 1 Mart 2026 tarihinde yürürlüğe giren ücret kuralına göre bu hizmetin ücreti $2,965'tir ve diğer gerekli USCIS ücretlerinden ayrıdır. E-2 kapsamındaki uygun I-129 talebi için USCIS süresi 15 iş günüdür.

Bu süre, 15 iş günü içinde mutlaka nihai onay verileceği anlamına gelmez. USCIS bu süre içinde onay, ret, ek kanıt talebi, ret niyeti bildirimi veya uygun başka bir inceleme işlemi yapabilir. Premium processing konsolosluk randevusunu, vize düzenlenmesini veya CBP giriş kararını hızlandırmaz. Standart I-129 işlem süreleri hizmet merkezi ve dosya türüne göre değiştiği için başvuru öncesinde USCIS Case Processing Times aracından kontrol edilmelidir.

E-2 sahibi her girişten sonra CBP I-94 kaydındaki sınıflandırmayı ve izinli kalış bitiş tarihini kontrol etmelidir. Eşin çalışma yetkisi bakımından E-2S sınıflandırması önem taşır; çocuklar çalışma yetkisi vermeyen E-2Y sınıfında kaydedilir. Pasaport, vize, USCIS onay belgesi ve I-94 üzerinde farklı tarihler bulunabilir. ABD içindeki izinli kalış açısından I-94 tarihi esas alınır; hata görülürse gecikmeden uygun CBP veya USCIS düzeltme kanalı kullanılmalıdır.

E-2 uygunluğu yatırım yapılan işletmeye, sahiplik ve kontrole, yatırımın niteliğine ve onaylanan faaliyetlere bağlıdır. İşletmenin kapanması, sahiplik veya kontrolün değişmesi, yeni bir işletmeye geçiş ya da faaliyetin önemli ölçüde değişmesi yeni bir Form I-129 işlemi veya yeni konsolosluk değerlendirmesi gerektirebilir. Genel bir hoşgörü süresine güvenmek yerine, değişiklik gerçekleşmeden önce mevcut I-94 tarihi ve güncel USCIS kuralları kontrol edilmelidir.

E-2 göçmen olmayan bir sınıflandırmadır ve kendi başına Green Card sağlamaz. Başvurucunun E-2 statüsü sona erdiğinde ABD'den ayrılma niyetini koruması gerekir. Başka bir göçmenlik kategorisine uygunluk, E-2 onayından ayrı koşullara göre değerlendirilir.